Περί αθεΐας και πλαστής αθεΐας

Προχτές κάναμε στην εκπομπή της τοπικής εκκλησίας, μια ενδιαφέρουσα εκπομπή για το φαινόμενο της αθεΐας.

Χρησιμοποιήσαμε πηγές από το διαδίκτυο, θεολογικού, φιλοσοφικού και ψυχολογικού περιεχομένου και στοιχεία από εφημερίδες και περιοδικά. 

Το συμπέρασμα είναι πώς η αθεΐα ως φαινόμενο, χάνει έδαφος παγκοσμίως, ενώ κερδίζει η θρησκεία και η πίστη σε έναν κάποιο θεό και το αξιοσημείωτο είναι πώς όσο αυξάνεται η πολιτική ελευθερία, το βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο και η κοινωνική ανάπτυξη σε κάποιες χώρες παγκοσμίως, τόσο ανθεί η θρησκεία και η πίστη και υποχωρεί η αθεΐα.Αυτή η στατιστική παρατήρηση είναι πολύ αξιόλογη και εύγλωττη, γιατί με το πνεύμα του σύγχρονου κόσμου, θα περίμενε κανείς πώς όσο υπάρχει αμάθεια και δυστυχία τόσο οι λαοί καταφεύγουν στα θρησκεύματα. Ωστόσο, όμως αυτός ο μύθος καταρρέει με βάση στοιχεία μαθηματικά και αποδεδειγμένα.Το τελευταίο προπύργιο της θεωρητικής αθεΐας, η σύνδεση αμάθειας και δυστυχίας με την πίστη και η σύνδεση ευρυμάθειας και ανάπτυξης με την αθεΐα ως προνόμιο πολιτισμένου ανθρώπου, καταρρέει σαν χάρτινος πύργος. Και το αστείο είναι πώς έρχεται αυτή η επιστήμη των αριθμών, αρχαίο όπλο των απανταχού αντιθρησκευτιστών να το αποδείξει.

Χρήσιμο είναι να γνωρίζουμε επίσης πώς αυτό πού θεωρούμε σαν αθεΐα, σπάνια σημαίνει αυτή ταύτη την αθεΐα.Ίσως και οι φορείς μιας τέτοιας ιδέας δεν έχουν ξεκαθαρίσει τί πιστεύουν.

 Πρώτον, υπάρχουν οι δογματικοί άθεοι, οι οποίοι δεν τρέφουν κάποια εμπάθεια για την θρησκεία ή συγκεκριμένη πίστη, απλώς είναι πεπεισμένοι για την ανυπαρξία θεού και καταφεύγουν σε ιδεολογήματα φιλοσοφων για να κατοχυρωθούν. 

Δεύτερον, είναι οι λεγόμενοι εμπειρικοί άθεοι ή αγνωστικιστές, οι οποίοι πιστεύουν πώς δεν υπάρχει απόδειξη περί Θεού και ούτως δεν μπορούν να πιστέψουν, χωρίς όμως να αρνούνται πώς ίσως υπάρχει θεός ή ιδέα θεότητας ή τέλοσπαντων πώς αν υπάρχει όντως θεός δεν είναι ο θεός των θρησκειών.Αυτοί ως προς την στάση τους προς τον χριστιανισμό δείχνουν ποικιλία, απο αδιαφορία και συμπαθές ενδιαφέρον , έως και πολεμική μετα προκαταλήψεων. 

Και έπειτα υπάρχει και η πλαστή αθεΐα. Αυτή ευδοκιμεί στο διαδίκτυο και στα ΜΜΕ. Εδώ μιλάμε για έναν κλασσικό αντιχριστιανισμό και όχι για αθεΐα.Παγανιστικών καταβολών και μέλη θρησκευτικών και φιλοσοφικών , ακόμα και πολιτικών ομάδων, πού χρησιμοποιούν το πρόσχημα της αθεΐας, ως προνόμιο διαφωτιστή και ανώτερου μορφωτικά ανθρώπου, για να πολεμήσουν όχι την ιδέα ή την υπαρξη θεού και θρησκείας, αλλά αυτή την εκκλησία. Συνήθως επιστρατεύουν έναν ψευδοεπιστημονισμό και παρωχημένα φιλοσοφικά επιχειρήματα, ενώ προσπαθώντας να πλήξουν στην Ελλάδα ειδικά την έννοια της ορθοδοξίας, επιστρατεύουν παράλληλα μέσα όπως την σκανδαλολογία,τον αντισημιτισμό, τον αντιβυζαντινισμό, την εθνικιστική κολακεία,την επίδειξη ελευθεροφροσύνης, διαφωτιστικά συνθήματα και την προάσπιση αιρέσεων και παραθρησκειών, στις οποίες τις περισσότερες φορές ανήκουν. 

Δυστυχώς, ενώ στις πρώτες ομάδες εντοπίζουμε καλοπροαίρετους και ειλικρινείς ανθρώπους, στην τρίτη ομάδα εντοπίζουμε πολύ ξεκάθαρα πράκτορες ιδίων συμφερόντων πού με το καμουφλάζ των αθέων, προσπαθούν να περάσουν αντιχριστιανικά μηνύματα. Και ας μην κρυβόμαστε πίσω απο το δάχτυλο μας...Αυτοί οι τελευταίοι έχουν επηρεάσει και ίσως είναι οι μόνοι πού επηρεάζουν και γεμίζουν με προκαταλήψεις, εντυπώσεις και δοξασίες και αυτούς οι οποίοι λέγονται χριστιανοί.

Ίσως γιατί η μειλιχιότητα των πρώτων περνάει στο ντούκου, ενώ όποιος κραυγάζει και επαγγέλεται τρανταχτές αποκαλύψεις και ανακαλύψεις γοητεύει τους πολλούς!

Εξω ο Χριστός από τα Χριστούγεννα

Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την καμπάνια της Ένωσης Αθέων Αμερικής να φύγει ο Χριστός από τα Χριστούγεννα.Όταν δηλώνεις άθεος απλά τραβάς τον δρόμο σου και αδιαφορείς. Γιατί υποτίθεται πώς άλλο άθεος και άλλο αντιχριστιανός, εκτός αν τα μέλη της ένωσης έχουν κάνει την ταύτιση την αφελή στο αμερικάνικο αφελές "επαρχιώτικο" μυαλό τους.

Και φυσικά ισχύει η μανία του διαφωτιστή και του πιό ενημερωμένου και έξυπνου από τον όχλο, αθέου.

Τέτοια ιεραποστολική διάθεση και ζήλο δεν έχω συναντήσει ουτε στους μισσιονάριους και στους χιλιαστές. Αν δεν γίνεις άθεος εν μια ροπή κατατάσσεσαι στο περιθώριο της διανοητικής ανυπαρξίας, αν όχι στους εχθρούς της ανθρωπότητας .

Θα ήθελα να κανακέψω πολλούς από αυτούς, όχι γιατί είμαι πιό έξυπνος και δοτικός αλλά διότι διαισθάνομαι την απέραντη μοναξιά τους μέσα σε ένα πλήθος υλισμού και καθημερινών μεριμνών, και την διακαή δονκιχωτική διάθεση να ανήκουν στις επάλξεις ενός ευγενούς αγώνα και ενός ιδανικού. Και ίσως όλες οι άλλες πόρτες ήταν είτε κλειστες είτε άγνωστες γι αυτές τις ανώριμες και ταραγμένες ψυχές.

Κυρίως εκφράζουν μια συγκινητική ημιμάθεια και μια αφοσίωση σε κακομασημένες θεωρίες, αποδεδειγμένες με στυγνό μαθηματικό τρόπο, πού σου παγώνουν την ψυχή, σαν τις ακούς.Τους διακρίνω σε διδασκάλους, γεμάτους από εωσφορικό υπερυψωμένο ανέραστο εαυτό, και θύματα, γεμάτα από οργή ανεξόδευτη σε άλλες γόνιμες επιχειρήσεις, κατασταλαγμένη και άχρηστη, σαν χείμαρρος πού ελίμνασε σε βαθιούς βάλτους και ζοφερούς.

Πάντως δεν χρειάζονται ιδιαίτερη προσπάθεια να διώξουν τον Χριστό από την φολκλορική χρυσοπαπασπαλισμένη φάτνη.Το πέτυχαν ο καταναλωτισμός και ο συρμός.

Και έρχεται η κρίση να σαρώσει και αυτά τα δύο τέρατα , για να τελειώνουμε πλέον με τις ψευδαισθήσεις και τις άλλες οδοντόκρεμες του 20 ου αιώνα.

Γενικά δεν έχω συνατήσει αθέους αντιμουσουλμάνους ή αντιβουδδιστές ή αντιπαγανιστές, ενώ αντιχριστιανούς πάρα πολλούς.Και φυσικά αντισημίτες όπου ο εβραϊσμός εφάπτεται με το παρελθόν του χριστιανισμού.

Αυτή η τάση μου γεννάει κάποιες σκέψεις: Στο χριστιανικό περιβάλλον καλλιεργείται ένας ευαγγελικός φιλελευθερισμός στο άτομο, ακόμα και στο παπικό κράτος και βία ή στον στυγνό πουριτανισμό, πού ευνοεί και συγχωρεί τις αντεξουσιαστικές ακραίες θεωρίες, πόσο μάλλον τις ευνοεί η  ανθρώπινη ορθοδοξία. Κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο για το τυφλό δουλικό ισλαμ ή για την χαλαρή μοιρολατρεία της ανατολής.Εκεί οι άνθρωποι δεν επαναστατούν.

Είναι αμαρτία.Όχι ηθικό παραπτωμα απλά. Είναι εκτός 'dna'. Αδιανόητο.

Από τους χριστιανούς απαιτείται πάντα συνέπεια: να περιθάλπουν αρρώστους, διαφορετικούς, φτωχούς, ξένους, να αγαπάνε αυτούς που τους διώκουν. Στον χριστιανό πού δεν μπορεί να σου φερθεί βίαια μπορείς να προσάψεις εύκολα αδιαφορία και όλα τα δεινά του κόσμου, γιατί είναι ο κήρυκας της αγάπης. Κατά κάποιον τρόπο αυτοί πού μας σνομπάρουν ή μας κατηγορούν αναγνωριζουν μια κάποια ανωτερότητα μας ως ΑΛΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΣ ΤΗΣ ΓΗΣ και μας αναθέτουν την διαχείριση των μεγάλων προβλημάτων του Ανθρώπου! Οι άλλες θρησκείες δεν έχουν να απολογηθούν σε κάτι. Καμιά φορά το δόγμα τους απαιτεί να δημιουργείς ασθενείς, φτωχούς και δυστυχισμένους.

Ο Χριστιανός γυρίζει το άλλο μάγουλο και ο Χριστός πεθαίνει στον σταυρό συγχωρώντας τους φονιάδες και τους υποκριτες.Επίσης περιθάλπει τις πόρνες και αγκαλιάζει λεπρούς και ασθενείς, απλοϊκούς και "λούμπεν", ενώ σχεδόν απαιτεί φτώχεια στο πνεύμα και θέτει ως επίκεντρο την καρδία αντί για τον παντοδύναμο νου. Σε ένα κόσμο θεωριών δυναμισμού, ανταρσίας, ελιτισμού, προοδου, ισχύος, ανωτερότητας, επιστημονισμού αυτό είναι ανανδρία, εξευτελισμός και οπισθοδρόμηση, αν όχι ανοησία και βλασφημία.Ποιό το κάλλος και η ισχύς, η αρμονία και ο ανδρισμός του σταυρωμένου μάρτυρα πού δεν σηκώνει την γροθιά ή δεν μεταχειρίζεται τον ψυχρό νου;

Τελος ο χριστιανός λατρεύει ένα συγκεκριμένο ιστορικό πρόσωπο σαν θεότητα: τον Ιησού Χριστό και όχι μια αφηρημένη υπέρτατη και υπερβατική έννοια. Το αφηρημένο είναι ο σκοπός και το κέντρο της πανθησκευτικής ενότητας των αλλών. Βολεύει γιατί είναι μεταχειρισιμο και πλαστικό στις μορφές πού θα δόσει ο παγκόσμιος δικτάτορας αύριο στο θείο. Το Συγκεκριμμένο είναι εγκληματικό εμπόδιο. Και πρέπει να φύγει από την μέση.

Επιγραμματικά τί σημαίνει πορνεία στην εκκλησιαστική γλώσσα και τί σημαίνει επιτέλους αυτό το "οι τελώνες και αι πόρναι..."; Μήπως η Εκκλησία αγκαλιάζει τις πόρνες και μετά τις καταδικάζει; Μήπως λέει και ξελέει;

Επειδή βαρέθηκα να ασχολούμαι με ανθρώπους πού τους δείχνεις το φεγγάρι και κοιτάνε το δάχτυλο σου ή πού η πονηρία τους υπερβαίνει το όποιο ψήγμα καλής θέλησης και συννενόησης μπορεί να έχουν, αλλά και για να μην σκανδαλίζεται ο κάθε περιηγητής των ιστολογίων, ότι η Εκκλησία "λέει και ξελέει", καταθέτω επιγραμματικά τα παρακάτω και δεν επανέρχομαι:

1. Η σημασία της πορνείας στην εκκλησιαστική γλώσσα(αφήνω τις παραπομπές στους σχολαστικούς του είδους) :

Α) Πορνεία= Στην αγία Γραφή αποστασία του Ισραήλ ή της Εκκλησίας από την γαμική συνάφεια με τον Θεό , ειδωλολατρική λατρεία, προσχώρηση σε αίρεση,είτε αυτό προυποθέτει ιεροδουλεία και όργια είτε όχι.

Β) πορνεία= αυτό που όλοι ξέρουμε σαν πορνεία, είτε σε ιερά ή σε οίκους ανοχής.

Γ) εξωγαμικές σχέσεις και μοιχεία,η συναίνεση στην επιθυμία καθεαυτή.

Δ) η αμαρτία, η αποστασία γενικότερα, η ανομία.

Αν σήμερα έχουμε διαβληθεί και διαβρωθεί από έναν νομικιστικό και υποκριτικό τρόπο σκέψης και τα ήθη μας είναι αλλιώτικα, ας θυμηθούμε πώς η Εκκλησία έχει αυτό το ήθος εδώ και χιλιάδες χρόνια και πριν φανερωθούν οι όψιμοι αγανακτούντες πού ήρθαν να φωταδίσουν τον "καημένο τον κοσμάκη". Δεν συμβιβάζεται η Εκκλησία και δεν υποκύπτει στην δικτατορία της πολιτικής ορθότητας και των αθε:ιστικών φρούτων. Όποιος τρομάζει με τις λέξεις έχει πρόβλημα ο ίδιος. Η Εκκλησία δεν ασχολείται με συντηρητισμούς ή προοδευτισμούς. Έχει την δική της λογική πού δεν είναι ανθρώπινη και δεν συμβιβάζεται ούτε με την ηθική , ούτε με τα στεγανά της κοινωνίας. Τέρμα.

2)  Σχετικά με το χωρίο " οι τελώνες και αι πόρναι προάγουσιν υμάς εις την βασιλείαν των ουρανών" και τις περιπτώσεις πρώην πορνών πού αγίασαν: Στην Εκκλησία δεν δικαιώνεται αυτός πού κομπάζει ή είναι κοινωνικά θρησκευτικά και ηθικά άμεμπτος, αλλά αυτός πού ζεί σε διαρκή μετάνοια. Και μετάνοια σημαίνει ταπείνωση,αγάπη, διαρκής επιστροφή προς τον Θεό. Ο Θεός κατέβηκε στον Άδη του κόσμου για να σώσει τον νεκρό από την αμαρτία άνθρωπο. Η Αμαρτία έχει οντολογική κυρίως και μετά ηθική διάσταση και δεν συνίσταται στην πράξη όσο στην γενικότερη κατάσταση του ανθρώπου.Οι διάφορες θρησκευτικές ηθικές πού ταλάνισαν το εκκλησιαστικό μας κριτήριο δεν είναι ορθόδοξες, και άρα δεν είναι χριστιανικές. Ο Χριστός συνωμίλησε με τις πόρνες και τους τελώνες γιατί ήρθε να σώσει ακριβώς τον πεσόντα άνθρωπο, δεν ήρθε να ιδρύσει ένα κλειστό κλαμπ υγιών κοινωνικά ανθρώπων. Και φυσικά δεν απέκλεισε από την συντροφιά του τους φαρισαίους και τους άψογους για τα ηθικά και κοινωνικά στάνταρ ανθρώπους, γιατί και αυτοί ήταν αμαρτωλοί(υποκριτές, υπερήφανοι και ανελεήμονες ως επί το πλείστον) Ποιοί όμως σώθηκαν; Αυτοί που "ηγάπησαν πολύ", δηλαδή αυτοί που μετανόησαν. Και αν λοιπόν οι τελώνες και οι πόρνες κατά πλειοψηφίαν μετανόησαν σε σχέση με τους φαρισαίους(υπήρξαν ΚΑΙ μετανοούντες φαρισαίοι) , άρα αυτοί προπορεύονται των φαρισαίων στην Βασιλεία των ουρανών. Στην βασιλεία προπορεύονται οι μετανοϊκοί, οι ταπεινοί, οι πτωχοί τω πνεύματι και όχι απαραίτητα οι "καθαροί εξωτερικά" και θρησκευτικοί άνθρωποι. Αυτή είναι λοιπόν η προτεραιότητα των εν λόγω πορνών και τελωνών και όχι αυτή καθεαυτή η τάξη τους, όπως και το να είναι είναι κάποιος φαρισαίος δεν είναι α πριόρι καταδικαστικό, αν είναι μετανοών και ταπεινός. Ο Χριστός έδωσε προτεραιότητα στους μετανοούντες, αγκάλιασε τον αμαρτωλό, τον ασθενή αλλα δεν δικαίωσε την ασθένεια την αμαρτία. Η Εκκλησία λοιπόν δεν αντιφάσκει. Τον αμαρτωλό αγκαλιάζει και καταδικάζει την αμαρτία πού στρέφει τον άνθρωπο στον θάνατο. Η διδασκαλία της Εκκλησίας είναι αντιθανατική διδασκαλία. Η Εκκλησία κήρυξε τον πόλεμο στον θάνατο. Όσο για την βλακεία αυτή παραμένει αιώνια, έως τα πάντα γίνουν καινά(...).

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξηγείται γιατί η Εκκλησία πανηγυρίζει τις μνήμες πορνών που αγίασαν, αφού μετανόησαν, ΑΦΟΥ ΖΩΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΣΥΜΒΑΔΙΖΟΥΝ, είναι η νίκή της μετάνοιας πάνω στην αρρώστια, είναι το πάσχα της μετάνοιας και πέρασμα προς την ζωή. Γι'αυτό και η Εκκλησία δεν χρειάστηκε να εφεύρει τον μύθο της "πόρνης Μαγδαληνής" , για να συναισθηματομπουρδολογήσει γιατί είχε δεκάδες τρόπαια αναστημένα μπροστά της: την Ταϊσία,την Πελαγία, την Μαρία την Αιγυπτία, τον Πέτρο,τον Παύλο, τον ληστή, την πόρνη, τον Ζακχαίο και γενικά ολους όσους είχαν την γενναιότητα να περάσουν μέσα από τον δρόμο της μετανοίας.

Αν η Εκκλησία καταδικάζει ακόμα την πορνεία και την εντοπίζει; Ναι!Βέβαια! Όπως ο καλός γιατρός εντοπίζει το καρκίνωμα και πάσχει να σώσει τον ασθενή από τον βέβαιο θάνατο. Τα άλλα είναι φιλολογίες.

H Eκκλησία εξαποστέλει ιεροεξεταστικά τους πόρνους και τις πόρνες στο πυρ το εξώτερον; Όσο ευθύνεται ο γιατρός πού εντοπίζει τον κίνδυνο στον ασθενή και αυτός αδιαφορεί και επιλέγει τον θάνατο,τόσο ευθύνεται και η Εκκλησία για την κατάληξη των ανθρώπων πού επιλέγουν να νικώνται από την αμαρτία. 

Το ίδιο και ο Θεός.Ο Θεός δεν ευθύνεται. Ο Θεός αγκαλιάζει και εμάς τους κολασμένους. Αυτοί δεν έχουν τις προυποθέσεις να Τον αναγνωρίσουν και μαστίζονται από την αγάπη και την αγνότητα Του.

Αν οι κατ'επάγγελμα πόρνες ασκούνται σε κάποιου είδους μαρτύριο και εμείς απλά εδώ ηθικολογούμε, όπως συνηθίζεται να λέγεται παντού, ακόμα και μέσα στην Εκκλησία; Γι'αυτό σίγουρος και ασφαλής είναι μόνο αυτός πού αποτελεί και το κριτήριο τους: ο Θεός. Εμείς δεν παίρνουμε θέση ή στάση,αν και πιστεύω πώς αυτά είναι συναισθηματολογίες. Μακάρι να σωθούν αυτές και ας μην σωθώ ποτέ εγώ ο πόρνος. Γιατί αφού μένω αμετανόητος, πόρνος είμαι. Μπορεί αυτές να μετανοήσουν, για τον εαυτό μου δεν είμαι ακόμα σίγουρος.Όμως δεν θα επιδοκιμάσω την πορνεία. Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με τον θάνατο του άλλου. Πάσχω! Απλά θα αποφύγω να κρίνω τα πρόσωπα για να μην πέσω στην πορνεία της υποκρισίας και της ασπλαχνίας.Kαι ειδικά αν η επί χρήμασι πορνεία είναι δουλεμπόριο; Τότε εγώ δεν έχω το δικαίωμα να αποκαλούμαι και να θεωρούμαι ελεύθερος ενώπιον Θεού, αγγέλων και ανθρώπων, αν δεν καταπολεμήσω και δεν σταθώ δυναμικώς αρνητικά ενώπιον αυτής της κατάστασης.

Αν η περί πορνείας εκκλησιαστική διδασκαλία είναι αναχρονιστική και ασύμβατη με την σημερινή εποχή; Στον κόσμο βασιλιάς ήταν πάντα  η βλακεία και η διαστροφή. Ιδού η αείφορη και αεί σύγχρονη πραγματικότητα. Η απλότητα, η μετάνοια, η γνωριμία με τον Χριστό είναι ο δρόμος και το αντίδοτο προς την κοσμική ηλιθιότητα.Άρα σε αυτό το σημείο μάλλον η Εκκλησία είναι "αντικαθεστωτική".

(Το άρθρο αυτό γράφτηκε εξ αφορμής κάποιου παραπλανητικού άρθρου με ανάλογο περιεχόμενο από κάποιον αυτοαποκαλούμενο άθρησκο στο διαδίκτυο. Δεν δημοσιεύω την πηγή παραπομπής.Θέλω απλά να τον προστατέψω με αυτόν τον τρόπο).