Ιούνιος ο Θεριστής

Ιούνιος ο Θεριστής.Ακόμα ένας μήνας με χρώμα εσχάτων...

προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, Διασάφησον ἡμῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ὁ σπείρων τὸ καλὸν σπέρμα ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου· ὁ δὲ ἀγρός ἐστιν ὁ κόσμος· τὸ δὲ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας· τὰ δὲ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ, ὁ δὲ ἐχθρὸς ὁ σπείρας αὐτά ἐστιν ὁ διάβολος· ὁ δὲ θερισμὸς συντέλεια αἰῶνός ἐστιν, οἱ δὲ θερισταὶ ἄγγελοί εἰσιν. ὥσπερ οὖν συλλέγεται τὰ ζιζάνια καὶ πυρὶ καίεται, οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος· ἀποστελεῖ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τὰ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν, καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. Τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. ὁ ἔχων ὦτα ἀκουέτω ( μτθ ιγ 38-43)

Το ψέμα της πρωταπριλιάτικης σκανδαλολογίας

Tί πάθανε όλοι οι χριστιανοί μας στο ΦΒ σήμερα με τα ψέματα και τις αλήθειες και όλον αυτό τον τιμητισμό περί αμώμου ηθικής; 

Δεν ασχολείται με τέτοια ηθικά flat επίπεδα ο χριστιανός. 

Αν θα πεί μικρά πρωταπριλιάτικα ψέμματα, αν θα έχει καθαρά νύχια και στρωτή χωρίστρα.  

Αν μη τί άλλο τα μεγάλα ψέματα πρέπει να φοβόμαστε πού συνήθως συμβαδίζουν με την "αμωμη ατσαλάκωτη ηθική". 

 H αλήθεια του χριστιανού αφορά άλλα επίπεδα. Πιό ουσιαστικά και βιωματικά και όχι σκανδαλολογία για παιδιάστικες φάρσες ταχα ανεπίτρεπτες και αντιχριστιανικές.

Σκέψεις ευλαβικές του Σεπτεμβρίου

Εχτές του προφήτη Ζαχαρία, πατέρα του Προδρόμου. Σήμερα το θαύμα του αρχαγγέλου στις Κολοσσές.Ο πρώτος έλαβε παιδί και επαγγελία στα γεράματα του, όταν φαίνονταν πώς όλα είχαν πιά χαθεί. Στο δε θαύμα υπήρξε μια ανέλπιστη σωτηρία, εκεί πού προδικάζονταν ο θάνατος και η καταστροφή. Ο κόσμος λοιπόν δεν παίζει με τους δικούς του όρους. Άλλος είναι Αυτός πού κάνει την παρέμβαση. Πάντα αργεί μα δεν ξεχνά. Και παρεμβαίνει όταν πιά έχουν απελπιστεί όλοι. Θα λεγε κανείς πώς ο χρόνος πού λειτουργεί ο Θεός είναι η ώρα πού όλα πιά μοιάζουν χαμένα. Σχεδόν πάντα ισχύει αυτό. Δοκιμασία της πίστης ή διαρκής αποκάλυψη της δύναμης Του, πού είναι η μοναδική δύναμη; Εγώ λέω το δεύτερο, γιατί είναι πιό σπλαχνικό και ταιριάζει στον Θεό. Μόνο όταν ο άνθρωπος παραδεχτεί πώς δεν μπορεί να καταφέρει τίποτα χωρίς Αυτόν, Αυτός παρεμβαίνει. 

Αρχή της ανατροπής του αδυνάτου είναι η παραδοχή της εξάρτησης μας από Αυτόν.

Μ αρέσει πού ο Σεπτέμβρης και γενικά το φθινόπωρο έχει ένα άρωμα παλαιάς διαθήκης, ένα άρωμα επαγγελίας, προσδοκίας. Αρχή του εκκλησιαστικού έτους γαρ και μαζεύεται όλη η προϊστορία του Χριστού.Ζαχαρίας, γέννηση Θεοτόκου, σύλληψη Προδρόμου, μετά πιό πίσω στην μέση του φθινοπώρου τα εισόδια. Είναι και ο καιρός της συγκομιδής.Μαζεύονται οι καρποί και αποθηκεύονται για τον χειμώνα. Γίνεται το κρασί αργά και σταθερά, σαν επαγγελία πού εκπληρώνεται μέσα στους αιώνες,για να το πιούμε ΚΑΙΝΟ κοντά στα χριστούγεννα. Δηλαδή παρέρχεται ο χρόνος μέσα από τις ημέρες τις άγονες πού εικονίζουν, την προ Χριστού εποχή και αρχίζει εκεί στο τέλος του φθινοπώρου και την αρχή του χειμώνα με τα χριστούγεννα.Αν και φθινοπωρινές, μόνο άγονες δεν είναι. Σε εκκλησιαστικό επίπεδο εγκυμονούν την μεγάλη αποκάλυψη.

23 Σεπτεμβρίου: Φθινόπωρον

Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου. Εχθές πρώτο ανάγνωσμα του Λουκά!

Εισοδεύσαμε στην εκκλησιαστική και αστρονομική περίοδο του φθινοπώρου. 

Το φθινόπωρο θεολογικά με την συγκομιδή των καρπών , την αγονία της γής και την μεταφυσική μελαγχολία είναι και αυτό φυσική εικόνα και τύπος των εσχάτων ημερών. 

Ταυτόχρονα εικονίζει την προ Χριστού εποχή και μας προετοιμάζει με τις θεομητορικές του εορτές για το μυστήριο και την δεσποτική εορτή της Θεοφανείας(Χριστούγεννα).

Ο ήλιος και η μέρα φθίνουν ακόμα έως το χειμερινό ηλιοστάσιο.Οι μικρότερες ημέρες μας υπενθυμίζουν τις μέρες της αγνωσίας του σκότους προ της Ανατολής του νοητού Ηλίου, επισης τις κολοβωμένες ημέρες της αποκαλύψεως.

Ταυτόχρονα η συγκομιδή των καρπών την τελική κρίση. 

Όλη η δημιουργία είναι εικόνα των μελλόντων αγαθών και της οικονομίας του Θεού. 

Παρόλα αυτά μας μένει και καιρός και διάθεση να εκτιμήσουμε και τις φυσικές ομορφιές του.

Ο Λαμπρός Απρίλιος

Ο Λαμπρός Απρίλιος, ο σταυρικός και αναστάσιμος, ο γλυκύς και ευφρόσυνος.

Ο ακούων τον Άδην στένοντα να βοά ότι κατελύθη η δύναμη του.

 Ο Μεγαλοβδομαδιάτης, ο πάντερπνος και κατανυκτικός. 

Ο μήνας των ευόσμων δακρύων απάνω στον Επιτάφιο της συντετριμμένης Άνοιξης. 

Ο μήνας πού κρατά τα κλειδιά του παραδείσου. 

Ο Ληστής πού μαγεύτηκε από τον πειρασμό και την ομορφιά του κόσμου και αναδιπλώθηκε ερυθρός και ταπεινωμένος από τα αίματα της μετάνοιας και της χαράς κάτω από τον Σταυρό, ζητώντας το μέγα έλεος. 

Ο μήνας πού εκρήγνυται η μυστική χαρά και θεραπεύεται με μυστηριακή προσδοκία ο άγιος πλανταγμός, πού λέγεται χαρμολύπη.

Ανέτειλε το έαρ, δεύτε ευωχηθώμεν.

Ανέτειλε το έαρ, δεύτε συσταυρωθώμεν.

Ανέτειλε το έαρ , δεύτε συνεγερθώμεν.

Ω γλυκύ μου έαρ, ω γλυκύ Απρίλιε, του Ματωμένου Πρίγκηπα συνοδέ, του Νικητή του Θανάτου Προάγγελε!

Ο μήνας της αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας,του αγίου Ευτυχούς, του Αγίου Αντύπα, του αγίου Γρηγορίου, των αγίων Ιάσονα και Σωσίπατρου, του μέγα ταξίαρχου των μαρτύρων Αγίου Γεωργίου, των αποστόλων Μάρκου και Ιακώβου, της νεομάρτυρος Αργυρής.

Ο μήνας του Λαζάρου, ο στολισμένος με βάγια και κόκκινη βαφή λαμπριάτικη, η μετανοϊκή χαρά του μεγάλου κανόνα, τα βράδυα τα μέγιστα της μεγαλοβδομάδας, η ανθηρή εαρινή συμφωνία του Πάσχα του μεγάλου και αιωνίου.

Ο μήνας του Σταυρού και του Τάφου. Του Θρήνου και της Πανήγυρης. Της κατάπαυσης και της Ζωής.

Ο αιώνιος έφηβος, ο αθάνατος νέος, ο αναστημένος και δοξασμένος και λαμπρός.

Καλή πρωτομηνιά.

Ο ευαγγελιστής Μάρτιος

Εισοδεύσαμε συν Θεώ αγίω στον αμφίθυμο και ευαγγελιστή μήνα Μάρτιο.

Στον μήνα πού κατά την αρχαία παράδοση είναι ο μήνας της Δημιουργίας του κόσμου, στον καιρό της Γένεσης και της Αναδημιουργίας. 

Στον μήνα του κτιστού έαρος και στον προπομπό της αιωνίας Άνοιξης του Πάσχα. 

Στον πενθηφόρο και πανηγυρικό. Στον κατανυκτικό και αναστάσιμο.Στον θρηνητικό και ελπιδοφόρο.Στον ζωηφόρο και δημιουργικό!

Στον πολεμικό μήνα του αρχαίου Άρη( Mars) όπου ζωνόμαστε την πανοπλία της σαρακοστινής μάχης.

Στον μήνα εκείνο πού λαμπρύνεται από τους θείους Χαιρετισμούς προς την Μάνα της Γλυκειάς Άνοιξης. Στον Μήνα του Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε , της Υπερμάχου Στρατηγού, των θεομητορικών μεγαλείων. Στον μήνα όπου απεστάλη ο Γαβριήλ, το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει και του μυστηρίου το βάθει καταπληττόμενος και τον οποίον επιθύμησαν να δούν οι δίκαιοι και οι προφήτες . 

Στον μήνα κατά τον οποίον γεννήθηκε το φως και ο Αδάμ άνοιξε για πρώτη φορά τα μάτια του στον κόσμο του Πλάστη του.Στον μήνα πού η εξόριστη Εύα έλαβε άγγελμα σωτηρίας.

Στον μήνα τον οποίο επάγη ο Σταυρός στον Γολγοθά και άνθισε η ζωή από το ζωοδόχο μνήμα. 

Τον μήνα της αγίας Ευδοκίας, του αγίου Νικολάου Πλανά,του αγίου Κόνωνα, των τεσσαράκοντα μεγαλομαρτύρων, των πατέρων Σωφρονίου, Συμεών και του Σιναΐτη Ιωάννη.

Τον μήνα πού αναθάλλει η ζωή από το μηδέν εις πείσμα του ζοφερού θανάτου. 

Τον διδακτικό της μυστικής ανάστασης. Τον προκλητικό της καρδιακής ανθηφορίας. Τον χαρμολυπικό και μέγα της θαυμαστής ισημερίας.

Τον μήνα πού ευλόγησε ο Θεός.Τον ευαγγελιστή και ωραίο Μάρτιο!

Καλό μήνα!

Έφυγε πλέον ο πρώτος και πολύς Ιανουάριος, ο μήνας των Πατέρων και οσίων, ο γέρων με τα κομποσχοίνια και το ωμόφορον.

Καλωσορίζουμε τον λαμπρό μήνα της Υπαπαντής, τον ελλιπή στις ημέρες και μεγάλο στις εορτές. Τον εστολισμένο με άνθη αμυγδαλιάς, τον προάγγελο του σαρακοστινού έαρος, τον τριώδιο και παρακλητικό Φλεβάρη. Τον μήνα του αγίου Τρύφωνα, του Συμεών του Θεοδόχου, του αγίου Παρθενίου,του πάνυ Χαραλάμπους και της Κυράς Φιλοθέης, των μεγάλων Θεοδώρων, του Φωτίου του φωτιστού, του πολύκαρπου Πολυκάρπου , της αγίας Φωτεινής .

Τον μήνα πού υποδέχεται αδιάκριτα τον Τελώνη και τον Φαρισαίο στο ιερό προσευχομένους, πού περιθάλπει τον άσωτο, πού σηματοδοτεί την Κρίση,πού απεικονίζει το τέλος του χειμώνος του παρόντος αιώνος. Τον μήνα πού αναπαύει τις Ψυχές και παραθέτει τα κόλλυβα είς μνημόσυνον αιώνιον.

Καλωσορίζουμε τον νεφοσκεπή και ωραία κατανυκτικό Φεβρουάριο!

Καλωσορίζουμε τον χρυσοπόρφυρο Δεκέμβριο!

Καλωσορίζουμε τον χρυσοπόρφυρο Δεκέμβριο!

Τον μήνα των αγίων Ενδόξων Προφητών, των δικαίων Προπατόρων, της μυστικής ελπίδας για τον Αναμενόμενο, της πλούσιας επαγγελίας, το μήνα πού το απ'αιώνος κεκρυμμένον μυστήριον λαμβάνει Σάρκα και Οστά και Σκηνώνει εν ημίν.

Καλωσορίζουμε τον μήνα του Μεγάλου Δείπνου, της νοητής τρυφής, της υπέροχα και άκρα Ταπεινής Φάτνης, της περίδοξης Βηθλεέμ,τον δοξολογικό και μέγα! Τον μήνα της αγίας Βαρβάρας, του οσίου Σάββα, του μεγάλου Νικολάου, της μεγίστης γιαγιάς Άννας, του πάνυ Σπυρίδωνα, του θαυμαστού Δανιήλ, του ιερομάρτυρα Ελευθερίου, των Μάγων και των Ποιμένων, του πρωτομάρτυρα Στεφάνου, των Αγίων Νηπίων!

Καλωσορίζουμε τον μήνα όπου Χριστός Γεννάται, άγγελοι και ανθρώποι συμμύγνινται, ουρανός και γη αναμίξ γίγνονται, η ρομφαία τα νώτα δίδωσι, ο παράδεισος πάλιν ηνέωκται!

Καλωσορίζουμε τον μήνα του χειμερινού Ηλιοστασίου και της Ανατολής του Ηλίου της Δικαιοσύνης. Της μυστικής πνευματικής Άνοιξης, όπου ο Χριστός σαν χελιδόνι πρώιμο μέσα στον χειμώνα μας αναγγέλει με την ψηλαφητή και ζωντανή παρουσία Του την αυγή της μυστικής ημέρας!

Καλό μήνα και με το καλό το άγιο Δωδεκαήμερο!