ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βασιλεια του Θεού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα βασιλεια του Θεού. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Μαρτίου 16, 2017

Το αλλιώτικο



Η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί. 

Μέσα μας υπάρχει ο άλλος άνθρωπος, ο αληθινός εαυτός.Πεινά, διψά, κρυώνει για Χριστό. 

Οι άνθρωποι σήμερα όταν πεινάνε τρώνε, όταν διψάνε πίνουν, όταν είναι φορτωμένοι καθαρίζονται, όταν τους προσβάλεις γυρεύουν εκδίκηση τιμής. Και αυτό το ονομάζουν ΕΑΥΤΟ.

Άλλοι πάλι ξοδεύουν χρόνο, χρήμα και ψυχή σε διαλογισμούς, γιόγκες και τεχνικές για να βρουν αυτόν τον εαυτό και ειναι πλήρως ικανοποιημένοι με αυτό.

 Αλλά αυτό δεν είναι ο εαυτός. Είναι η σάρκα, ο σαρκικός άνθρωπος, το είδωλο των παθών. 
Θεραπεύουν ένα εξουσιαστικό φάσμα, έναν απαιτητικό δυνάστη. 

Ο άνθρωπος έρχεται σε άμεση επαφή και γνώση με τον έσω άνθρωπο, τον αληθινό εαυτό όταν γίνει εκκλησιαστικός, μυστηριακός, όταν συναντήσει με κόπο, δάκρυ και θυσία τον Χριστό. 

Ο κόσμος μας βρίζει για νεφελολόγους και ομφαλοσκόπους. Ετσι είναι ο κόσμος. Εχει ρίξει άγκυρα στον βόθρο των αισθήσεων και των ιδεών και νομίζει όλο αυτό για πραγματικότητα. 

Ας είναι. Εμείς θα κηνυγάμε το αλλιώτικό!

Καλημέρα σε όλο το βασίλειο του Θεού!



Κυριακή, Ιανουαρίου 13, 2013

“Ελθέτω η βασιλεία σου”



Το δεύτερο αίτημα της Κυριακής προσευχής είναι το “ελθέτω η βασιλεία σου”, δηλαδή παρακαλούμε τον Θεό να στείλη ή να έλθη η βασιλεία Του.
Έχουν γραφή πολλά για το αίτημα αυτό, για το τί είναι η Βασιλεία του Θεού και πώς έρχεται η Βασιλεία του Θεού στον άνθρωπο και τον κόσμο. Μερικές από αυτές τις ερμηνευτικές αναλύσεις των αγίων Πατέρων θα εκθέσουμε στο σύντομο αυτό ευχαριστιακό κήρυγμα.
Η μία ερμηνεία της ελεύσεως της Βασιλείας του Θεού είναι το να έλθη η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού γρήγορα, δηλαδή να έλθη ο Χριστός για να κρίνη τους ανθρώπους, που σημαίνει να έλθη η ημέρα εκείνη που θα αναστηθούν όλα τα σώματα των ανθρώπων και να αρχίση η κρίση τους. Αυτή η αίτηση με αυτό το περιεχόμενο είναι μια αίτηση ενός ευγνώμονος παιδιού, το οποίο δεν προσηλώνεται στα ορατά, αλλά σπεύδει προς τον Πατέρα και επιθυμεί τα μέλλοντα. Μια τέτοια αναζήτηση είναι καρπός της αγαθής συνειδήσεως και μιας ψυχής που έχει απαλλαγή από τα πράγματα της γης. Και μάλιστα, όπως ερμηνεύεται, εκείνος που έχει αυτήν την αγάπη για την έλευση της Βασιλείας του Θεού, δηλαδή της Δευτέρας Παρουσίας Του, ούτε φουσκώνει και υπερηφανεύεται για τα αγαθά αυτού του βίου, αλλά ούτε και ταπεινώνεται - εξουθενώνεται από τα λυπηρά αυτής της ζωής. Αισθάνεται ότι βρίσκεται στην εξορία, την ξενιτειά και αναμένει την επιστροφή στην πατρίδα του.
Οι πρώτοι Χριστιανοί, αλλά και όλοι οι πραγματικοί Χριστιανοί νοσταλγούν αυτήν την Βασιλεία, επιθυμούν την έλευση του Χριστού για να ενωθούν μαζί Του ωσάν σε γάμο, αφού τώρα αισθάνονται τον πνευματικό αρραβώνα μαζί Του. Αυτό βέβαια προϋποθέτει την εσωτερική τους καθαρότητα, και να μη ελέγχονται από την συνείδησή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Απόστολοι στις επιστολές τους έγραφαν για το ότι είναι εγγύς η Βασιλεία του Θεού, δηλαδή ζούσαν εσχατολογικά. Και το βιβλίο της Αποκαλύψεως τελειώνει με την κραυγή: “έρχου, Κύριε Ιησού” (Αποκ. κβ΄ 20).
Η άλλη ερμηνεία του “ελθέτω η Βασιλεία σου” είναι να έλθη η Χάρη του Θεού μέσα στην καρδιά μας. Ο Χριστός έλεγε: “η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν” (Λουκ.1ζ΄ 21). Το “εντός ημών” δεν δηλώνει το ανάμεσά μας, αλλά μέσα στην καρδιά μας. Βέβαια, όσοι έχουν την Χάρη του Θεού μέσα στην καρδιά τους αισθάνονται και κοινωνία μεταξύ τους. Και αυτοί αισθάνονται την Βασιλεία του Θεού, ως μια πνευματική κατάσταση και όχι ωσάν μια ψυχολογική και συναισθηματική έξαρση στην θεία Λειτουργία και γενικότερα στην θεία Λατρεία. Άλλωστε, και η θεία Λειτουργία, κατά την ερμηνεία των αγίων Πατέρων, έχει εσχατολογική αναφορά, δηλαδή αναφέρεται στην βίωση της Βασιλείας του Θεού που θα συμβή σε όλη την πληρότητά της στο μέλλον.
Η Βασιλεία του Θεού μέσα μας έρχεται όταν ανοίξουμε την καρδιά μας και δεχθούμε ποικιλοτρόπως την Χάρη του Θεού. Αυτό αρχίζει να γίνεται με την μετάνοια, οπότε η Χάρη του Θεού κατακαίει τα πάθη και την αισθανόμαστε ωσάν μια καυστική ενέργεια. Έπειτα, αυξάνεται αυτή η Χάρη με την εσωτερική ευφροσύνη και χαρά, όταν ο άνθρωπος θέλη συνεχώς να ενθυμήται το όνομα του Θεού και να προσεύχεται σε Αυτόν, οπότε ο νους του φωτίζεται, λάμπει. Και τέλος όταν ο άνθρωπος αξιωθή από τον Θεό να Τον δη μέσα στο φως Του, τότε βλέπει την Βασιλεία του Θεού.
Αυτό φαίνεται στα άγια Ευαγγέλια. Πριν από την μεταμόρφωσή Του ο Χριστός είπε στους μαθητάς Του ότι είναι μερικοί ανάμεσά σας που δεν θα πεθάνουν έως ότου δουν την Βασιλεία του Θεού που θα έλθη “εν δυνάμει”. Και ύστερα από λίγο έλαβε τους τρεις Μαθητές και τους ανέβασε επάνω στο Θαβώρ και μεταμορφώθηκε μπροστά τους, οπότε οι Μαθητές είδαν ότι το πρόσωπό Του έλαμψε σαν τον ήλιο και τα ιμάτια του έγιναν λευκά σαν το φως. Κατά την ερμηνεία των Πατέρων αυτή η όραση του Χριστού μέσα στο φως ήταν η όραση της Βασιλείας του Θεού.
Στην ζωή μας πρέπει να είμαστε αναζητητές της Βασιλείας του Θεού. Πρώτα να την δεχόμαστε στην καρδιά μας με την καθαρτική, φωτιστική και θεοποιό ενέργεια του Θεού και ύστερα θα την απολαύσουμε και στο μέλλον. Μπορεί να γίνη και το αντίστροφο. Όταν νοσταλγούμε την έλευση της μελλοντικής Βασιλείας του Θεού, αυτό θα μας κάνη να την ποθούμε, οπότε αυτό θα μας οδηγή στην μετάνοια και στην προγευσή της από την ζωή αυτή. Οπότε, η Βασιλεία του Θεού και ήλθε με την ενανθρώπηση του Χριστού, και έρχεται με την μετάνοια και την κοινωνία μας με τον Χριστό, και θα έλθη κατά την Δευτέρα Του Παρουσία.
Δυστυχώς, πολλοί από μας επιθυμούμε επίγειες βασιλείες, εξουσίες και χαρές, καθώς επίσης θέλουμε να στήσουμε την δική μας βασιλεία και όχι την επικράτηση στην γη της Βασιλείας του Χριστού. Θα πρέπη όμως να αλλάξουμε διαγωγή και να αναζητούμε την Βασιλεία του Θεού με τον τρόπο που αναφέραμε προηγουμένως, ώστε να συντονισθούμε στο “πνεύμα” της Κυριακής προσευχής.
Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ


Σάββατο, Δεκεμβρίου 10, 2011

«Άνθρωπός τις εποίησε δείπνον μέγα και εκάλεσε πολλούς»


Η Βασιλεία του Θεού είναι ένα στρωμένο τραπέζι. Με τη μόνη διαφορά ότι ο μεν Ιουδαίος που έδωσε την αφορμή αποδεχόταν το τραπέζι αυτό της Βασιλείας με τρόπο υλιστικό, ο δε Κύριος το ανάγει στην αληθινή του διάσταση, δηλαδή ότι έχει πνευματικό χαρακτήρα. Έτσι ο άνθρωπος που παραθέτει το τραπέζι είναι ο ίδιος ο Θεός, ο Οποίος καλεί τους ανθρώπους να μετάσχουν σ’ αυτό, να ενταχθούν δηλαδή στη Βασιλεία Του, συνεπώς να μετάσχουν στη ζωή Του – η μετοχή στον ίδιο τον Θεό είναι η ζωή της Βασιλείας. Η αναφορά σε Δείπνο και όχι σε άριστο, δηλαδή όχι σε ένα απλό γεύμα, δεν είναι τυχαία. Για τους Ιουδαίους εκείνο που είχε βαρύνουσα σημασία, εκείνο που είχε επισημότητα ήταν το Δείπνο, το βραδινό δηλαδή γεύμα, συνεπώς η παρομοίωση της Βασιλείας με Δείπνο δείχνει και τη σημασία που αποδίδει ο ίδιος ο Θεός στην κλήση σ’ αυτό. Κι αυτό βεβαίως σημαίνει περαιτέρω ότι η Βασιλεία του Θεού έχει χαρμόσυνο χαρακτήρα, δεδομένου ότι οι άνθρωποι καλούνται να μετάσχουν σε κάτι που από τη φύση του έχει το στοιχείο της κοινωνίας και της χαράς: να φάνε και να πιούνε. Κι είναι ευνόητο: η κλήση του Θεού είναι πάντοτε κλήση χαράς, διότι ο Ίδιος είναι η πηγή της. Κλήση μετοχής σ’  Αυτόν σημαίνει ο άνθρωπος να κοινωνήσει τη χαρά Του, να φύγει συνεπώς από οτιδήποτε έχει το στοιχείο της θλίψης που φέρνει κάθε τι αμαρτωλό.


Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δορμπαράκη
ολόκληρο εδώ