ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Πέμπτη, Ιουνίου 10, 2010

Ισόβιος μνηστή

Aυτό το διαμάντι το βρήκαμε στο blog Αγίας Βαρβάρας Πατρών:



Η πιο κοινή εικόνα της Αγ. Γραφής είναι ότι ο Κύριος είναι ο εραστής και ο Νυμφίος της ψυχής. Εκείνο όμως που φαίνεται στο Άσμα Ασμάτων είναι η αδυναμία της νύμφης ψυχής να συναντήσει τον νυμφίο της και να ενωθεί μαζί του.

Το ερώτημα που βασανίζει την ύπαρξη της, «μή ν γάπησεν ψυχή μου δετε;» παραμένει αναπάντητο. Ο αγαπημένος της μένει άπιαστος, άφαντος απλησίαστος. Τον νοιώθει ν’ αγρυπνά όλη τη νύχτα στον κήπο, κάτω απ’ τα παράθυρα της. Σηκώνεται, τρέχει να τον βρει κι’ εκείνος εξαφανίζεται. «νοιξα γώ τ δελφιδ μου. Ὁ ἀδελφιδός μου πλθε. ζήτησα ατόν καί οχ ερον ατόν».

Αυτό είναι το μαρτύριο της ψυχής. Η ισόβιος μνηστεία της. Ο δικός της γάμος δεν είναι πραγματικότητα του κόσμου τούτου. Η ώρα του γάμου της δεν θα έλθει παρά μαζί με την ώρα της βασιλείας του Νυμφίου της. Γι’ αυτό και η ψυχή στον κόσμο τούτο θα παραμείνει μια ισόβια μνηστή, που θα αναζητεί νύχτα και μέρα τη μεγάλη της αγάπη: «τι τετρωμένη γάπη γώ εμί».


π.Γ.Στ.


Read more: http://agiabarbarapatras.blogspot.com/#ixzz0qRHISYxy



Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails