Kαμιά φορά ορισμένοι "χριστιανοί" και μάλιστα θεολόγοι, με γεμίζουν θλίψη. Είναι δύσκολο να ομολογεί κανείς αυτό που αληθινά αισθάνεται να σκέφτεται ας πούμε φωναχτά αυτό και να το δημοσιεύει. Κάθε φορά που κάποιος δεν συμφωνεί με τα λεγόμενα ή τα γραφόμενα ημών των ιερωμένων ή νιώθει κάπως αμήχανα γιατί ο λόγος περί θεολόγων και "συντονιστών της τάξεως", επικαλείται την ιερατική μας πραότητα και διακριτικότητα. Λες και οι ιερείς είναι άψυχα και λοβοτομημένα medium και όργανα ενός καλοκουρδισμένου συστήματος , που η δουλειά τους είναι να κωφεύουν,να εθελοτυφλούν, να φοράνε ίσως ένα γιορντάνι από λουλούδια και να κάνουν το σήμα της νίκης όπως οι hippies του 70 με συγκινητική γραφικότητα, σε όλες τις περιστάσεις, ακόμα και μπροστά στην α δ ι κ ί α.
Μη βιαστεί κάποιος να με κατηγορήσει για ιεροκατηγορία. Πλέον το λέω , το γράφω και το πιστεύω : είναι άλλο το ύφος και η ευθύνη του ιερέως και άλλη του λαϊκού. Υπάρχουν διακριτά καθήκοντα και διακριτές στιγμές μέσα στην Εκκλησία. Άλλωστε και σ'όσους ιερείς σιωπούν και πάλι τους καταλογίζεται αναισθησία,βόλεμα και εθελοτυφλία.
Τέλοσπαντων, ό,τι λέμε , το λέμε με αγάπη και συναίσθηση ευθύνης. Διότι δεν οφείλουμε αγάπη μόνο σ'αυτόν που πέφτει αλλά και σ'αυτόν που βλάπτεται. Αναφέρομαι σε πραγματικά γεγονότα. Μου τα έστειλε με mail έμπιστο πρόσωπο και συμβαίνουν στην Ελλάδα του 2010 και μάλιστα σε μια πολύ "πεφωτισμένη" και "προοδευτική" ελλαδίτικη μητρόπολη , κατά τα άλλα.
Το παιδί είναι γόνος αθέων γονέων. Θλιβερό για μένα, αλλά δικαίωμα τους. Αποφάσισαν λοιπόν οι γονείς να βαφτίσουν το παιδί τους, ίσως παρακινούμενοι από ευλαβέστερους συγγενείς , ίσως κατά τα τυπικά και κοινωνικά καθήκοντα. Το μοιράστηκαν με κάποιους θρησκευλαβείς του επαγγέλματος και αυτοί φρόντισαν να τους απαγορευτεί η βάπτιση του παιδιού τους γιατί οι ίδιοι έκαναν το... μοιραίο λάθος να διαδηλώνουν την αθεΐα τους. (Τρομάρα τους κι αυτών. Εντάξει, εγώ χριστιανός, εσύ άθεο. Μήπως να βγούμε στους δρόμους με καμιά ντουντούκα όπως οι παλαιοημερολογίτες και να το φωνάζουμε. Τυπώστε το και στο καρτ βιζίτ. Αν είσαι ένας "αξιοπρεπής" άθεος, είσαι άθεος και γούστο σου. Αν είσαι άθεος κατά συρμόν και με ντουντούκα, άντε να συστήσεις και κανένα club με κονκάρδες και πολύχρωμα κασκόλ. Παθολογική κατάσταση).
Αιτιολογία ήταν πώς το βαπτισμένο παιδί δεν ήταν "δυνατό" και "πρέπον" και "ελληνορθοδόξως ορθόν" να μεγαλώσει σε ένα άθεο περιβάλλον!
Παραθεώρησαν όμως οι υπεύθυνοι πώς ακόμα και αν το παιδί ήταν τέκνο αθέων, είναι το ίδιο ένα τρίτο και αυτόνομο πρόσωπο, εξαρτημένο μεν από κάποια οικογένεια με άλφα αρχές, τις οποίες μοιραία ίσως ακολουθήσει ίσως όχι, οντολογικά όμως κάτι το διακριτό και μοναδικό. Ένα μοναδικό πλάσμα του Θεού, μια ψυχούλα για την οποία πέθανε ο Χριστός.
Παραθεώρησαν οι υπεύθυνοι πώς ακόμα και αν το παιδί μεγάλωνε με κάποιες αντιχριστιανικές αρχές, δεν θα έπαυε να είναι βαπτισμένο δηλαδή εγκεντρισμένο στο Σώμα του Χριστού, πράξει κεχρισμένο και δυνάμει σεσωσμένο. Άλλωστε , μήπως τα βαπτισμένα τέκνα πολλών κατ'όνομα χριστιανών , που εμπαίζουν το όνομα του χριστιανού, μεγαλώνουν συνήθως με αρχές εκκλησιαστικές; Λίγες είναι οι ιδανικές χριστιανικές οικογένειες, αν και το χρηστό και ορθόδοξο είναι να τις βλέπουμε όλες σαν τέτοιες.
Παραθεώρησαν πώς δύο νέοι άνθρωποι, αδιάφοροι για την Εκκλησία (ίσως για μια "εκκλησία" που "μέλη" της είναι οι παραπάνω), στερήθηκαν μια ιδανική ευκαιρία να έρθουν κοντά στο εκκλησιαστικό περιβάλλον, στην ατμόσφαιρα του μυστηρίου και ίσως να ωφεληθούν.
Σκέφτηκαν εντελώς αντορθόδοξα και συμπλεγματικά. Στο πρόσωπο του βρέφους εκτόνωσαν την εκδίκηση τους για τους δύο άθεους γονείς. Όχι εκδίκηση για τον "αδικημένο Χριστό". Τέτοιοι άνθρωποι θρησκευτικοί,έχουν μεταθέσει από την καρδιά τους τον γλυκύ Ιησού και έβαλαν κάποιο είδωλο,ίσως το είδωλο του εαυτού τους. Εκδίκηση πήραν επειδή κάποιος δεν τους παίρνει πολύ στα σοβαρά. Αντί να φροντίσουν να ευαγγελιστούν στους αθέους λόγω και πράξει τους εξαποστέλουν στο πυρ το εξώτερον και ούτως διατηρείται και δεν παρασαλεύεται η ηθική τάξη.
Μου θύμησε το mail μια άλλη παρόμοια περίπτωση: Κάποιοι ιερωμένοι και "αγνοί μαθητές του Χριστού" αρνήθηκαν να βαπτίσουν το παιδί ενός ζεύγους που παντρεύτηκε πολιτικά. Έγινε λοιπόν εγωιστικά και ως μη όφειλαν , ακραία καταστρατήγηση των αποφάσεων της εν Ελλάδι Ιεράς Συνόδου, που επιτρέπει το βάπτισμα σε τέτοιες περιπτώσεις. Μήπως η κολυμβήθρα διακρίνει μεταξύ "νόθων" και "νομίμων τέκνων"; Το θέμα λοιπόν ήταν να τιμωρηθεί ο "πόρνος και η πόρνη" στο πρόσωπο του "μπάσταρδου παιδιού" τους και φυσικά να φανεί έτσι ποιός είναι ο αληθινά ηθικός και τίμιος σ'αυτή την άσπιλη και αγγελικά πλασμένη κοινωνία μας.
Ω εσείς τιμητές ανθρωπίνων παθών και γραωδών εφευρημάτων! Πουριτανά και όχι ορθόδοξα στοιχεία! Εώς πότε ανέξεται υμών, ο απειρόκακος Κύριος, ο Πατέρας των νηπίων και ελαχίστων;
