ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Δευτέρα, Οκτωβρίου 27, 2014

Καριέρες ανθρωπισμού!





Έρχονται εξαθλιωμένοι και φοβισμένοι οι πρόσφυγες από τις εμπόλεμες χώρες τους και κάποιοι στήνουν καριέρες ανθρωπισμού, ιδεολογικά μοντέλα, στάσεις ζωής, διοικητικές θέσεις πάνω στην εξαθλίωση τους. 

Στο σημείο αυτό η υπόθεση μοιάζει με αυτήν των ναρκομανών. Όλοι κόπτονται με περισσή ευαισθησία για την περίπτωση τους, αλλά και όλοι αυτοί από τον δικαστικό, τον χωροφύλακα και τον κοινωνικό λειτουργό, έως τον δικηγόρο και τον θεραπευτή προσεύχονται στον χαμωθεό τους να διαρκέσει διηνεκώς αυτή η κατάσταση για να έχουνε ψωμί να τρώνε, αν δεν συμβάλουν και από πάνω στο διηνεκές της περιπτωσεως.

Η προστυχιά δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, γιατί όταν ο άλλος χρησιμοποιεί συγκινητικές ανθρωπιστικές εκφράσεις βίου και λόγου, το πόπολο τις εισπράττει για φτερούγες αγγέλων . Ενώ ο ρατσιστής και ο τραμπούκος λόγω ακροτήτων γίνονται άμεσα ορατοί και μισητοί.

Αυτούς πάντως τους θεωρώ χυδαιότερους από τον ρατσιστή. Γιατί ο ρατσιστής έχει έλλειψη παιδείας συνήθως, προέρχεται από τα κατώτερα στρώματα, έχει επίσης ψυχολογικά θέματα πολλές φορές. Ενώ αυτοί οι κύριοι έχουν ένα κάποιο μορφωτικό επίπεδο και προέρχονται συνήθως από την κοινότυπη αθλιότητα που λέγεται μικροαστική τάξη. Ναι, λέγω αθλιότητα, γιατί  στο σημείο αυτό είμαι και εγώ ρατσιστής απέναντι τους. Με αυτούς τους αρχοντοχωριάτες υποκριτές.Και πιό πολύ με εξοργίζει πώς αυτοί οι υποκριτές, έχουν και ένα πατερναλιστικό ύφος ξερόλα και εξουσιαστικού σνομπιστή και έναν ευερέθιστο ψυχισμό απέναντι σε όλους τους άλλους, πού σπάει κόκκαλα.

Σαφώς και τους απεχθάνομαι. 

Τον ρατσιστή μπορεί να τον λυπηθώ ακόμα. Αυτούς όχι. 

Με εξοργίζουν. Με εξοργίζει πώς ο επαγγελματικός ανθρωπισμός και καριερίστικος αντιρατσισμός εκτονώνει την φιλάνθρωπη ασέλγεια του πάνω στα πτώματα των προσφύγων με κάθε νόμιμο και ηθικό τρόπο. 

Αυτό δεν μπορώ να το ανεκτώ , ούτε σαν χριστιανός, ούτε σαν άνθρωπος.

Η υποκρισία δεν άφησε αδιάφορο τον ίδιο τον Χριστό ακόμα, πού ήταν ευσπλαχνικός απέναντι στους μεγαλύτερους αμαρτωλούς. Αγίους αμαρτωλούς θα έλεγα, γιατί η εμπάθεια τους είχε τουλάχιστον  μια ταπείνωση και ανθρωπινότητα. 

Αυτοί όχι. Είναι συνειδητά χυδαίοι!

2 σχόλια:

Avaki είπε...

Καλησπερα
Με πονεσαν τα λογια σου πατερ,θα μου πεις γιατι τα παιρνεις προσωπικα?Γιατι ξερω ενα χωροφυλακα που εχει βοηθησει λαθρομεταναστες πολλες φορες ως τωρα,αποτρεποντας μαλιστα εναν Αφρικανο απο την αυτοκτονια.Εργασθηκε δυο μηνες σε κεντρο υποδοχης και με πονο ψυχης και ντροπη αφηγηται τα οσα εζησε εκει.Οταν ενας ανθρωπος απο την αλλη ακρη του κοσμου ,απο αλλη θρησκεια,με αλλο χρωμα δερματος σου σφιγγει το χερι και σου λεει
"εσυ καλο ανθρωπο"μαλλον εχεις κανει καλα τη δουλεια σου σαν χωροφυλακας. Αυτος ο ανθρωπος ειναι ο ανθρωπος μου κι ειμαι περηφανη για αυτον!Και ευτυχως δεν ειναι ο μονος ,εχει κι αλλους καλους ανθρωπους η χωροφυλακη!
Με αγαπη

π Παντελεήμων Kρούσκος είπε...

Kαμία σχέση με τους καθημερινούς ανθρωπους του Θεού δεν έχει η ανάρτηση μου. Ολα αυτά που μνημονεύεις είναι κάποιοι πού τα εκμεταλλεύονται και τα εξαργυρώνουν σε βίο. Λυπάμαι αν δεν είμαι σαφής.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails