ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Παρασκευή, Ιανουαρίου 21, 2011

Ω αθάνατοι Πατέρες !! ΓΛΩΣΣΑΝ ΕΚΤΕΜΝΟΥΣΙΝ ΧΕΙΡΑΣ ΕΚΚΟΠΤΟΥΣΙΝ





Το 645 ή 646 πήγε στη Ρώμη. Το 647 ο αυτοκράτορας Κώνστας εξέδωσε τον Τύπο, με τον οποίο απαγορευόταν οι συζητήσεις περί μιας ή δύο θελήσεων και ενεργειών. Η σύνοδος του Λατερανού (649), της οποίας κύριο πρόσωπο ήταν ο άγιος Μάξιμος, καταδίκασε το Μονοθελητισμό.

Συνελήφθη από τον έξαρχο της Ιταλίας Θεοδόσιο, οδηγήθηκε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τους δύο Αναστασίους, τον μαθητή του και τον αποκρισάριο του Πάπα. Είχε ήδη οδηγηθεί εκεί και ο Πάπας Μαρτίνος και είχε εξορισθεί στη Χερσώνα για δήθεν πολιτική συνωμοσία (653). Το ίδιο έγκλημα, χωρίς αποδείξεις, αποδόθηκε και στον Μάξιμο. Αφού κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται να υποχωρήση τον εξορίζουν μαζί με τους άλλους δυο στην Βιζύη της Θράκης (655).

Τους ανακαλούν στην Κωνσταντινούπολη, για νέα ανάκριση και μετά την άρνησή τους να υπογράψουν τον Τύπο τους στέλνουν εξορία στα Πέρβερα (656). Μετά έξη χρόνια τους καλούν πάλι στη Κωνσταντινούπολη για μια τρίτη προσπάθεια να τους πάρουν με το μέρους τους.
Αφού και οι τρεις αρνήθηκαν να υποκύψουν, αναθεματίσθηκαν, κακοποιήθηκαν και διαπομπεύθηκαν, “γλώσσαν ένδον από του φάρυγγος και της παραψαυούσης επιγλωττίδος παρανόμως εκτέμνουσιν” και “σμίλη και σφύρα την δεξιάν των χειρών εκκόπτουσιν”. "Λέγεται δε, μετά την εκτομήν, αυθις υπό Θεού παραδόξως αποκαταστήναι την γλώτταν και τρανώς φθέγγεσθαι, μέχρις αν εν βίω υπήρχε"(ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ αγίου Νικοδήμου).

Μετά από αυτά οδηγήθηκαν και οι τρεις σε τόπους εξορίας στην Αλανία του Καυκάσου, ο καθένας χωριστά. Ο άγιος Μάξιμος κλείσθηκε μόνος στο φρούριο Σχίμαρις, όπου υπέκειψε στις ταλαιπωρίες και τα γηρατειά δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 662. Η μνήμη του εορτάζεται στις 13 Αυγούστου και στις 21 Ιανουαρίου.

Αν και απλός μοναχός για εικοσιπέντε τουλάχιστον χρόνια ήταν ο κύριος εκφραστής της Ορθόδοξης Πίστης.
O μεγάλος αυτός άγιος της Εκκλησίας φέρει τον τίτλο του Ομολογητή γιατί όταν ομολογούσε τις δύο θελήσεις του Χριστού δεν υπήρχε κανείς επί της γής για να "εκφράσει την πίστη του όμου μετ’ αυτού" και έτσι αναγκάστηκε να ομολογήσει με τους πεθαμένους, τους νεκρούς, τους όντως ζώντες εν Χριστώ αγίους της Εκκλησίας.

Τον καιρό της αντίστασης, στη φυλακή και στην εξορία, "η τύχη της Χριστολογίας εξαρτήθηκε από την άκαμπτη σταθερότητα ενός ανθρώπου μονάχα". ((H. U. VON BALTAHASAR, op. C. σ. 32) Από την Εισαγωγή του π. Δ. Στανιλοάε στη ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ).

Ήχος δ’. Ως γενναίον εν Μάρτυσιν.
Οξυγράφου ως κάλαμος,
τεθηγμένη τω Πνεύματι,
η αγία γέγονε Πάτερ γλώσσα σου,
καλλιγραφούσα εν χάριτι,
πλαξί καρδιών ημών,
τόμον θείων αρετών,
και δογμάτων ακρίβειαν,
και την σάρκωσιν,
του εν δύω ουσίαις τοις ανθρώποις,
και μιά τη υποστάσει,
εμφανισθήναι θελήσαντος.
Από τα στιχηρά προσόμια του εσπερινού της 21ης Ιανουαρίου.

2 σχόλια:

Σαλογραια είπε...

ΣΕΒΑΣΤΕ ΜΟΥ ΠΆΤΕΡ
ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΦΕΡΩ ΣΕ ΔΥΣΚΟΛΗ ΘΕΣΗ ΑΛΛΑ...ΜΑΛΛΟΝ ΣΕ ...ΣΕΧΤΑ ΑΝΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΥ Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ...
ΚΑΙ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ ΤΟΥ ΛΕΓΑΝΕ...
-ΕΣΥ ΜΟΝΟΣ ΒΡΗΚΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΛΑΝΗ;
ΚΑΙ ΚΕΙΝΟΣ ΕΚΛΑΙΓΕ ΚΑΙ ΥΠΕΜΕΝΕ...

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΙΕΡΩΜΕΝΩΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟ ΑΓΙΟΤΑΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ...ΦΟΒΕΡΟ...

ΓΙ ΑΥΤΟ Ο ΑΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΤΟΥ, ΟΣΟ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ...
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ...
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Δ Ε Ν ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΑΞΟΥΝ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ.
ΕΥΤΥΧΩΣ!
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ ΑΚΟΜΑ...

π Παντελεήμων είπε...

Δεν έχεις άδικο...

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails