ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Δευτέρα, Ιανουαρίου 12, 2015

Αδελφική αγκαλιά



Ήμουν νέος μοναχός όταν η μεγάλη μου αδελφή είπε να με επισκεφθεί στο μοναστήρι.
Υπήρχε κόσμος θυμάμαι μέσα στο αρχονταρίκι. Ο γέροντας εξομολογούσε εκείνη την ημέρα και οι άνθρωποι περίμεναν την σειρά τους.
Η πόρτα του αρχονταρικιού χτύπησε. Πήγα γρήγορα να ανοίξω. Με το που άνοιξα την πόρτα είδα την αδελφή μου. Μου χαμογέλασε. Το πρόσωπό της φωτίστηκε. Είχε καιρό να με δεί. Άνοιξε τα χέρια της και με αγκάλιασε. Άρχισε να με καταφιλά. Η χαρά της ήταν μεγάλη, όπως και η δική μου.
Τα βλέμματα του κόσμου που περίμενε στο αρχονταρίκι για να εξομολογηθεί έπαψαν να κοιτούν από εδώ και από εκεί. Όλα τα μάτια κοιτούσαν εμάς. Όλες οι σκέψεις τους ήταν γύρω από αυτό που έβλεπαν μπροστά τους.
Τί έβλεπαν; Έναν νέο μοναχό να αγκαλιάζεται με μία νέα «μοντέρνα» κοπέλα η οποία τον φιλούσε ένθερμα...
Ο σκανδαλισμός των «μετανοούντων» ήταν γεγονός. Στην προσπάθειά μου να ειρηνεύσω τον λογισμό τους άρχισα να συστήνω στην αδελφή μου. Άρχισα να νιώθω ενοχές για κάτι που δεν θα έπρεπε.
«Από εδώ να σας συστήσω την αδελφή μου..», «Η αδελφή μου είναι...είχε καιρό να με δει». Αυτή μέσα στην αγαθότητά της και την χαρά της που με είδε χαμογελούσε σε όλα τα μάτια που την κατέκριναν, δεν είχε καταλάβει τίποτα.
Κακώς που άρχισα να απολογούμαι...κακώς που δεν άφησα το σκάνδαλο της αγκαλιάς και των φιλιών της, να στοιχειώσουν τις σκέψεις τους.
Το περιστατικό αυτό με έκανε να σκεφτώ πολλά. Να αναθεωρήσω πολλά.
Τελικά όταν μια αδελφική αγκαλιά γίνεται σκάνδαλο, όταν ένα αδελφικό φιλί σου προκαλεί ενοχές τότε αυτό που ζεις δεν είναι χριστιανική ζωή...είναι κατάρα.
Από τότε, όποτε την βλέπω εγώ τρέχω να την αγκαλιάσω, να την καταφιλήσω...
π.Π.


Από ΦΒ 
εδώ 
Μητρόπολη Βεροίας Γραφείο Τύπου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails