ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2009

Η αγία Μαρία που ονομάστηκε Μαρίνος



Στα συναξάρια της εκκλησίας μας βρίσκουμε πολλές φορές , αν όχι πάντα, χαριτωμένες ιστορίες που φαίνονται αφόρητες΄και παράδοξες για το κοσμικό πνεύμα, ωστόσο μας διδάσκουν υψηλές έννοιες όπως ο κατα Θεόν ζήλος, η υπομονή , η ανεξικακία κ.α , παιδαγωγικά χρήσιμες για τον σύγχρονο άνθρωπο που ζει στην κόλαση του παραλογισμού της "λογικής" του. Τα συναξάρια είναι τροφή της ψυχής. Μας μιλούν για ανθρώπους που έζησαν δίπλα μας και τα αγιασμένα τους πέλματα άγγιξαν αυτή τη γη που πατούμε με έναν τρόπο ιδιαίτερο και θαυμαστό , με μια κρυφή ασκητική από τους ανθρώπους αλλά ωστόσο φανερή στο θεϊκό οφθαλμό.

Η αγία Μαρία που εορτάζουμε σήμερα , έχοντας τον πόθο της μοναστικής ζωής αλλά και σαν πειθήνιο τέκνο ευλογημένου πατέρα, ακολούθησε τον γεννήτορα της σε αντρικό μοναστήρι όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Μαρίνος, αποκρύπτοντας τη γυναικεία φύση της. Όμοιο παράδειγμα η αγία Ευγενία που εορτάζουμε την μνήμη της την παραμονή των Χριστουγέννων. Η επιλογή της αυτή πρέπει να ερμηνευτεί ως διακαής πόθος να ακολουθήσει αυστηρότερη άσκηση, υπερβάλουσα για την γυναικεία της φύση, όμοια με αυτή των αντρών. Ωστόσο, πόθος της διακαής ήταν και να μην αποχωριστεί τον αγαπημένο της πατέρα που αποφάσισε να εγκαταβιώσει οσιακά εκεί.

Κάποια λοιπόν ημέρα , η Μαρία-Μαρίνος φιλοξενήθηκε σε ένα πανδοχείο με άλλους αδελφούς που βρίσκονταν σε διακόνημα εκτός της μονής. Ο κοινός εχθρός διάβολος παρέσυρε την κόρη του πανδοχέα σε αμαρτία με διερχόμενο στρατιώτη και αυτή έμεινε έγκυος. Τότε μέσα στον πανικό της κακίας της ο διάβολος την υποκίνησε να καταγγείλει τον Μαρίνο-Μαρία ως διαφθορέα της και πατέρα του παιδιού.

Η αγία Μαρία δέχτηκε τον πειρασμό της συκοφαντίας και του διασυρμού με ευχαρίστηση. Αποδέκτηκε με ταπείνωση και σιωπηρή ανοχή , τέτοια που ματώνει καρδιές και ξεριζώνει τα έγκατα, την διαβολή και μάλιστα παρέλαβε το παιδί ως δικό της με συγκινητική αγάπη και αφοσίωση.

Οι πατέρες της μονής σκανδαλισμένοι από την τάχα πτώση του Μαρίνου του έβαλαν κανόνα και τον έδιωξαν εκτός των τειχών της μονής όπου με αυταπάρνηση ανέθρεψε το ξένο παιδί ως μητέρα κατά Θεόν και πατέρας κατά κόσμον. Χρόνια πέρασαν και η οσία υπέφερε με την ευλογημένη σιωπή και προσευχή το στίγμα της ενοχής και της πτώσης, κάνοντας συγκινητική προσευχή για τους διώκτες της και ζητώντας μετάνοια απ'όλους για το τάχα αμάρτημα της.

Όμως έφτασε η ώρα της δικαίωσης. Ο Θεός στεφάνωσε την υπομονή και την αγάπη της. Η Μαρία-Μαρίνος παρέδωσε το αγιασμένο πνεύμα της στα χέρια του Θεού, το χαριτωμένο με κόπους. Οι πατέρες της μονής θέλοντας να της αποδώσουν τα πρέποντα για την κηδεία της, αναγνώρισαν στη σορό της αγίας τη γυναικεία της φύση! Με κοπετούς και δάκρυα της ζητούσαν συγχώρεση αλλα και τον Θεό δόξαζαν τον θαυμαστό εν τοις αγίοις Του.
Η ώρα της κρίσης όμως έφτασε και για την κόρη του πανδοχέα. Πονηρό πνεύμα την κατέλαβε και μέσα στον φρικτή αυτή της κατάσταση συνειδητοποίησε το βαρύ της έγκλημα και αποκάλυψε σε όλους τον γνήσιο πατέρα του παιδιού.

Οι Πατέρες της μονής ενταφίασαν την Μαρία με τιμές μεγάλου οσίου και αθλητή.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Διαβάζω τα κείμενα σας με ενδιαφέρον..πότε συνέβη αυτό το γεγονός και που;;
με εκτίμηση
μαργαρίτα

π.Παντελεημων είπε...

Μαργαρίτα έψαξα και στον συναξαριστή και στο Μηναίον Φεβρουαρίου αλλά δεν βρήκα περαιτέρω πληροφορίες. Θα το ψαξω κι αλλο.

modern father είπε...

οντως ο πατηρ Παντελεημων εχει δικαιο δεν λεει τιποτα ο συναξαριστης...περι χρονολογιας...αυτο ειναι σιγουρα πριν εμφανισθουν γυναικεια μοναστηρια!αρα σιγουρα πριν τον 10 αιωνα!

vaterpanajiotis είπε...

Πάτερ μου, προφανώς γράφεις για τον άγιο Μαρίνο, τον θεμελιωτή του παλαιότερου κρατιδίου της Ευρώπης, το οποίο υφίσταται ακόμη και σήμερα, της Δημοκρατίας του Αγίου Μαρίνου (San Marino). Το εν λόγω κρατίδιο θεμελιώθηκε από τον ίδιο το έτος 301. Ο άγιος, σύμφωνα με μια παράδοση, όταν πήγε να φτιάξει μια σκήτη στο βουνό Monte Titano, κατηγορήθηκε από μια γυναίκα πως την είχε αφήσει έγκυο. Θεωρούνταν πως καταγόταν από το νησί Rab, στην σημερινή Κροατία. Πέθανε, σύμφωνα με την παράδοση το 366.

Υπάρχει και ο Άγιος Μαρίνος ο Γέρων, από την Ταρσό, ο οποίος αποκεφαλίστηκε στην περίοδο των διωγμών και εορτάζουμε την μνήμη του στις 18 Οκτωβρίου.
Τμηθείς Μαρίνος εκτέμνει κάραν πλάνης,
Και συν κεφαλή των όλων Χριστώ μένει.

Υπάρχει επίσης και ο όσιος Μαρίνος ο Βαάνης, από την Κωνσταντινούπολη, τον οποίον εορτάζουμε στις 2 Ιουνίου.

Νομίζω πως η Παράδοση που αναφέρεις αφορά τον πρώτο, που έζησε και μόνασε στην Ιταλική χερσόνησο.

π.Παντελεημων είπε...

Πατέρες ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Κοιτάξτε τι βρήκα στο ιστολόγιο Αγίας Βαρβάρας Πατρών:
"Ἡ Ὁσία Μαρία ποὺ ἀντιπροσωπεύει ἴσως τὸ πιὸ διαδεδομένο παράδειγμα τοῦ «ἱεροῦ θρύλου» τῆς γυναίκας ποὺ ἀφιερώνεται στὴ μοναστικὴ ἄσκηση κάτω ἀπὸ μία ἀνδρικὴ μεταμφίεση καὶ ποὺ μνημονεύεται στὸ Συναξάρι τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἀλλὰ θεωροῦν ὅτι ἔζησε τὸν 5ο αἰῶνα μ.Χ., μὲ βάση οὐσιαστικὰ τὴ Μαρωνιτικὴ παράδοση ποὺ τοποθετεῖ τὸν τόπο ἀσκήσεώς της στὴ σπηλιὰ Qanubin, στὴν πεδιάδα τῆς Qadisa στὸ βόρειο Λίβανο, καὶ ἄλλοι τὸν 7ο αἰῶνα μ.Χ. καὶ σὲ Αἰγυπτιακὴ περιοχή."
http://agiabarbarapatras.blogspot.com/2009/02/blog-post_12.html

Οπωσδήποτε να στε καλά για την πρόθεση σας.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails