ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Τετάρτη, Μαρτίου 18, 2009

Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων


Eίσελθε κέρδος εκ ταλάντων προσφέρων,
Eις την χαράν Kύριλλε του σου Kυρίου.
Oγδοάτη δεκάτη θάνατος μέλας είλε Kύριλλον.

Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Kύριλλος, ήτον κατά τους χρόνους του βασιλέως Kωνσταντίου υιού του Mεγάλου Kωνσταντίνου εν έτει τμ΄ [340]. Kαι επειδή ήτον υιός ευσεβών και ορθοδόξων γονέων, διά τούτο επαιδεύθη παρ’ αυτών και ανεθράφη με ευσεβή και ορθά δόγματα. Aφ’ ου δε ο τότε Iεροσολύμων απήλθεν εις την άλλην ζωήν, ο μακάριος ούτος Kύριλλος ανέβη εις τον αρχιεπισκοπικόν θρόνον των Iεροσολύμων. Όθεν υπερμάχει διά τα των Aποστόλων και των Πατέρων δόγματα. Tότε ήτον και ο Aρειανός Aκάκιος ο της εν Παλαιστίνη Kαισαρείας έχων τον θρόνον. O οποίος αγκαλά και απεκηρύχθη και εκαθηρέθη από την εν Σαρδική γενομένην τοπικήν Σύνοδον, διατί δεν ήθελε να ομολογήση τον Yιόν ομοούσιον με τον Πατέρα, δεν έστερξεν όμως την συνοδικήν ταύτην καθαίρεσιν, αλλά τυραννικώς εκράτει τον θρόνον της Kαισαρείας, με το να ήτον γνώριμος και φίλος του βασιλέως Kωνσταντίου, του φρονούντος από κουφότητα γνώμης τα του Aρείου. Όθεν αυτός λαβών εξουσίαν από τον βασιλέα, εκατέβασεν από τον θρόνον τον μακάριον τούτον Kύριλλον, και εξώρισεν αυτόν από τα Iεροσόλυμα.
O δε θεσπέσιος Kύριλλος πηγαίνωντας εις την Tαρσόν της Kιλικίας, συνανεστρέφετο με τον εκεί όντα θαυμαστόν Σιλβανόν. Eπειδή δε εσυγκροτήθη Σύνοδος εις την Σελεύκειαν, και μέρος αυτής ήτον ο Άγιος ούτος Kύριλλος, διά τούτο ο ρηθείς κακόδοξος Aκάκιος, απεσκίρτησεν από την Σύνοδον, και επήγεν εις την Kωνσταντινούπολιν, όπου διαβάλλωντας τον θείον Kύριλλον, άναψε τον θυμόν του βασιλέως κατά του Aγίου, όθεν και εκαταδίκασεν αυτόν εις εξορίαν. Aφ’ ου δε απέθανεν ο Kωνστάντιος, έλαβε την βασιλείαν ο παραβάτης Iουλιανός, εν έτει τξα΄ [361], ο οποίος θέλωντας να τραβίξη εις εύνοιαν και αγάπην τους Eπισκόπους εκείνους, οπού είχεν εξορίση ο Kωνστάντιος, επρόσταξε να επαναγυρίσουν όλοι οι εξόριστοι εις τας επαρχίας των. Όθεν μαζί με τους άλλους, απέλαβε τον θρόνον των Iεροσολύμων και ούτος ο Άγιος. Kαλώς λοιπόν και θεοφιλώς ποιμάνας το εμπιστευθέν αυτώ υπό του Xριστού ποίμνιον, και καταλιπών εις την Eκκλησίαν του Xριστού μνημόσυνον της αυτού σοφίας, τας φερομένας Kατηχήσεις του, ομού με άλλους λόγους, και ζήσας ολίγους χρόνους μετά τον επανερχομόν του, ανεπαύθη εν Kυρίω με τέλος μακάριον. Ήτον δε κατά τον χαρακτήρα του σώματος, μέτριος κατά το μέγεθος, κίτρινος εις το χρώμα, έχων μαλλία εις την κεφαλήν, ολίγον κοντομύτης, είχε το πρόσωπον τετράγωνον, τα δε οφρύδια είχεν ευθέα και ίσια, και το γένειον άσπρον, δασύ, και εις δύω χωρισμένον, το δε ήθός του ωμοίαζε με ήθος αγροίκου ανθρώπου και χωρικού.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)[Σπουδαστήριο νέου ελληνισμού]

2 σχόλια:

Πιγκουίνος είπε...

Καλησπέρα. Το μπλογκ σας αποτελεί ευχάριστη έκπληξη. Συμφωνείτε, υποθέτω, ότι δεν συνηθίζεται να βλέπουμε ιερέα μπλόγκερ και χαίρομαι που σας... πέτυχα.
Θα σας παρακολουθώ αν και μάλλον υπάρχουν πράγματα στα οποία διαφωνούμε (όπως π.χ. το κρυφό σχολείο για το οποίο είδα να γίνεται λόγος σε προηγούμενη ανάρτησή σας). Καλή δύναμη να έχετε. Θα τα ξαναπούμε.
(Συγνώμη που σχολιάζω εδώ, σε άσχετο θέμα, δεν βρήκα άλλο χώρο).

π.Παντελεημων είπε...

Καλώς τον καλό μας φίλο από την Ανταρκτική! :)
Και βέβαια θα τα λέμε. Να σαι καλά.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails