ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Δος μου κι εμένα άνεση, Παναγιά μου,
πριν ν’ απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω.(Αλεξ. Παπαδ.)

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 03, 2010

To θαύμα της πόρνης




Μιά πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ενα νοσοκομείο με το δίχρονο παιδάκι της να χαροπαλεύει από λευχαιμία. Ο πόνος της είναι μεγάλος, διότι ήδη έχει χάσει άλλα δύο παιδιά, και τώρα έβλεπε να της φεύγει και το τελευταίο, τρίτο βλαστάρι της. Όσο περνούσαν οι ώρες, τόσο και πιό πολύ μεγάλωνε η απελπισία της.

            Ήταν ήδη 2:00 μετά τα μεσάνυκτα, όταν όλως εκτάκτως πέρασε από το θάλαμο ο διευθυντής του τμήματος, να δει ένα διπλανό κοριτσάκι ‘’επί πληρωμή’’ και από παρόρμησι πρόσεξε και το δίχρονο παιδάκι της χαροκαμένης εκείνης μάνας. Το εξέτασε και της είπε: Λυπάμαι πολύ κυρία μου. Πάρε το παιδάκι σου και φύγε τώρα, για να πεθάνη τουλάχιστον στην αγκαλιά σου και στο σπίτι σου.

            Σαν το άκουσε αυτό η δύστυχη μάνα από το στόμα του γιατρού, με λυγμούς, τύλιξε το παιδάκι της με μια κουβερτούλα, το έσφιξε στην αγκαλιά της και έφυγε τρέχοντας. Βγήκε στο δρόμο…  Παντού επικρατούσε ερημιά και ησυχία. Τίποτα δεν κυκλοφορούσε.

            Σε μια στροφή του δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά της μια νεαρή σχετικά γυναίκα, περίπου 30 ετών. Μόλις είχε τελειώσει τη <<δουλειά της>>, ήταν πόρνη.

Μόλις έφθασε η μάνα μπροστά της, την σταμάτησε και της έβαλε με βία το παιδάκι της μέσα στην αγκαλιά της. Ταυτόχρονα, έπεσε στα πόδια της και φώναξε: Σώσε το παιδί μου! Σώσε το παιδί μουουουου!!!

Τα έχασε αυτή! Πόρνη ήταν, αμαρτωλή ήταν, βυθισμένη στο βούρκο της ακολασίας! Τι να κάνει; Στα πόδια της μια μάνα, στα χέρια της ένα παιδί που έσβηνε. Το είδε ότι έσβηνε. Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και είπε με δυνατή φωνή: Τι προσευχή να κάνω τώρα Θεέ μου; Εγώ είμαι αμαρτωλή, εγώ είμαι πόρνη! Τώρα μόλις <<τελείωσα>> την δουλειά μου. Αν δεν μ’ ακούς εμένα –και δεν θα με ακούσεις, βέβαια, γιατί είμαι αμαρτωλή- άκουσε τουλάχιστον αυτή τη πονεμένη μάνα.

Εκείνη τη στιγμή έγινε το θαύμα!!! Κατέβηκε ένα φως από τον ουρανό και το παιδί άνοιξε τα ματάκια του, φώναξε <<μανούλα μου!>> κι ἀπλωσε τα χεράκια του αγκαλιάζοντας τη πόρνη, γιατί νόμισε ότι αυτή ήταν η μανούλα του. Πάρ’ το της είπε. Ο Θεός έκανε το θαύμα Του!

            Ο Θεός άκουσε τη προσευχή μιας αμαρτωλής, μιας πόρνης και όχι της μάνας! Αυτό συντάραξε τα λιμνάζοντα ‘’νερά’’ στη ψυχή της αμαρτωλής γυναίκας, ώστε με συντριβή και μετάνοια, και με εξομολόγηση, οριστικά πλέον άλλαξε το σκοτάδι της αμαρτίας με τη νέα εν Χριστώ ζωή.  Δόξα στο Όνομά σου, Κύριε!

 (Από τις προσωπικές σημειώσεις του π. Στεφάνου Αναγνωστόπουλου)

ΖΩΝΤΑΝΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ 

>

3 σχόλια:

Π.Κ. είπε...

Οι διασώζουσες εκπλήξεις τ' Ουρανού...

Ευχαριστώ για τη μέθεξη!!!

enik05 είπε...

στα μάτια του θεού δεν είμαστε όπως μας βλέπουν οι γύρω μας,άλλοι είναι οι αμαρτωλοί και άλλοι οι άγιοι...ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω...και μια παράκληση προς τους αναρτούντες σχόλια,όπως πριν ξεκινήσουν να γράφουν,να αφήνουν τη μικροψυχία στο χώρο που κινούνται και οχι και στον ιστοχώρο...

Ανώνυμος είπε...

Στη διεύθυνση http://agia-varvara.blogspot.com/2007/05/blog-post.html , διηγείται ο ίδιος ο π. Στέφανος την παραπάνω ιστορία

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails